Invisible Cities

Association of Fulbright Scholars

Invisible City I is the first of a series of works titled "Invisible Cities" where Fulbright alumni feed the material for the creation of art works by a small group of scholars.

In "Invisible Cities" the virtual space becomes the space that connects the Fulbright scholars and gives the opportunity to create a common practice in which all sciences can be perceived as art. Art works that do not aim to be created solely by artists, but they rather demonstrate how a simple thought can be transformed or perceived as art, how collectivity can be the main source for the creation of art. With these projects, we aim to create connections between Fulbright alumni scholars and celebrate the Fulbright Foundation's 70th anniversary in Greece. The project creates invisible cities / spaces / common creation places where scholars give inspiration and material to a group of 3-5 scholars to construct each city.

In the first project, Invisible City I, we have asked the scholars to share with us a wish for the new year. The wish had to be considered to be given to a person they love and is far away. These wishes were given either by their physical presence at the place where the pie was cut in Athens and Thessaloniki, or via a web connection. These wishes were recorded and taken as the primary inspirational material which was given to a group of three (3) scholars for the creation of this collective work.

Three Fulbright alumni collaborate, an architect, a writer and a composer.

The author, Alexis Stamatis, uses the wishes and looks for the connective tissue of the three to create his text.

Architect Christina Sefiri creates the virtual space using these words.

Composer Nikolas Tzortzis uses this recorded material as the original material to create a composition.

In the final result one can navigate within the virtual space with is created by connecting all the above elements.



Το Invisible City I είναι το πρώτο από μία σειρά έργων που τιτλοφορούνται Invisible cities όπου όλοι οι υπότροφοι τροφοδοτούν το υλικό για τη δημιουγία εικαστικών έργων από μία μικρή ομάδα υποτρόφων.

Στα έργα αυτά ο εικονικός χώρος γίνεται ο χώρος που ενώνει τους ανθρώπους που έχουν λάβει την υποτροφία Fulbright και δίνει την ευκαιρία να συμμετέχουν όλοι από κοινού στην δημιουργία μίας συνθήκης όπου τα πάντα μπορούν να εκληφθούν ως τέχνη. Έργα που δεν αποσκοπούν στην δημιουργία τέχνης από εικαστικούς και καλλιτέχνες απαραίτητα, αλλά που προβάλει το πως η πιο απλή μας σκέψη μπορεί να είναι τέχνη και το πως η συλλογικότητα μπορεί να είναι η βασική πηγή δημιουργίας. Με τα έργα αυτά δημιουργούμε συνδέσεις ανάμεσα στους υποτρόφους Fulbright και γιορτάζουμε τα 70 έτη του Ιδρύματος Fulbright στην Ελλάδα. Στο έργο δημιουργούνται Αόρατες πόλεις/ χώροι/κοινοί τόποι δημιουργίας όπου υπότροφοι δίνουν την έμπνευση και το υλικό για μιά ομάδα 3-5 υποτρόφων να δημιουργήσουν την κάθε αόρατη πόλη.

Στο πρώτο έργο Invisible city Ι ζητήσαμε από τους υποτρόφους να μοιραστούν μαζί μας στις συναντησεις για τον εορτασμό της καινούργιας χρονιάς και την κοπή της πίτας, να μοιραστούν μαζί μας μιά ευχή για τη καινούργια χρονιά, θέτοντας ως συνθήκη να μας δώσουν την ευχή τους για ένα πρόσωπο που αγαπούν και είναι μακριά τους. Τις ευχές αυτές τις έδωσαν είτε με τη φυσική τους παρουσία στο χώρο που πραγματοποιήθηκε στην κοπή της πίτας στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, είτε με διαδυκτιακή σύνδεση. Οι ευχές αυτές ηχογραφηθηκαν και λαμβάνονται ως πρωτογενές υλικό έμπνευσης, το οποίο δόθηκε στην ομάδα τριών (3) υποτρόφων για τη δημιουργία αυτού του συλλογικού έργου.

Τρείς υπότροφοι συνεργάζονται, ένας αρχιτέκτονας, ένας συγγραφέας και ένα συνθέτης.

Ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης χρησιμοποιει τις ευχές, και αναζητά το συνδετικό ιστό των τριών τους , για να δημιουργήσει το κείμενό του.

Η αρχιτέκτονας Χριστίνα Σεφίρη δημιουργει ένα virtual space με υλικό τις λέξεις αυτές.

Ο συνθέτης Νικόλας Τζώρτζης χρησιμοποιει το ηχογραφημένο αυτό υλικό ως αρχικό υλικό για τη δημιουργία μίας σύνθεσης.

Στο τελικό αποτέλεσμα μπορεί κανείς να περιηγηθεί μέσα στον εικονικό χώρο που δημιουργηθηκε συνδέοντας όλα τα παραπάνω στοιχεία.



Invisible City I - The Video
Invisible City I - The Text

Brief Resumes of Fulbright Alumni Contributors


Alexis Stamatis is a well known Greek novelist and poet born in Athens, Greece. He studied Architecture at the National Technical University of Athens and took postgraduate degrees in Architecture and in Cinematography in London.
He has published ten novels. His second novel, Βar Flaubert (Kedros 2000), a critically acclaimed best seller in Greece, has been published in the UK, in France, Italy, Spain, Portugal and Serbia. Bar Flaubert has been adapted to a screenplay by the author and the director Vassilis Douvlis. Alexis Stamatis has also published six books of poetry. His second book, The Architecture of Interior Spaces, was awarded the Nikiforos Vrettakos Prize in 1994. Τwo collections of his poems have been translated in Great Britain. He has written the libretti for two musical pieces by the composer Theo Abazis, performed in Megaron Mousikis and the Chora theatre. In 2004, he participated at the world famous International Writing Program of the University of Iowa through a Greek Fulbright Artists & Art-Scholars Award.
His play The Last Martha was staged in 2004 for the Cultural Olympiad and then in 2008 at Theatre of Kefallinias Street, directed by Vicky Georgiadou and performed by Christos Stergioglou. His plays Dakrygona (Tear Gas) and Kill your Darlings were directed by Aris Troupakis in 2010 and 2012 and staged at Theatre of Kefallinias Street. In 2013, his play Midnight in a Perfect World was staged at the renown Athenian Theatre, Theatro Technis Karolos Koun (Athens Art Theatre). In 2013 his one- act play Innerview was staged at Southbank Centre (Purcell Room).
In 2007, the US publishing house Etruscan Press won the 1st International Literary award by the US National Endowment for the Arts to publish his novel American Fugue.
On April 2013, he was one of the four speakers of the event “Four writers of the South comment on the crisis", which was held at the offices of the European Union in Brussels.


Ο Αλέξης Σταμάτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και έκανε μεταπτυχιακά Αρχιτεκτονικής και Κινηματογράφου στο Λονδίνο. Έχει γράψει είκοσι οκτώ βιβλία. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, Ο έβδομος ελέφαντας εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία. Το Μπαρ Φλωμπέρ εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Η Αμερικάνικη Φούγκα, κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Αμερικανικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Τεχνών και εκδόθηκε στις ΗΠΑ (Etruscan Press). Το πρώτο του παιδικό μυθιστόρημα Ο Άλκης και ο Λαβύρινθος τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του Κύκλου του Παιδικού Βιβλίου. Θεατρικά του έργα έχουν ανεβεί σε κεντρικά θέατρα των Αθηνών όπως Θέατρο Τέχνης, θέατρο οδού Κεφαλληνίας, ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη και στο Southbank Centre. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Το Βήμα». Διδάσκει Δημιουργική Γραφή. Μαθητές του έχουν εκδώσει 19 βιβλία.


Christina Serifi is an architect, researcher and urbanist. She has graduated with distinction from the MA program in Urban Design at City College of New York and holds the professional degree of architectural engineer from the National Technical University of Athens. From the rural area of Epirus in Greece to Athens, and from New York to Quito, Ecuador and currently in Berlin, Germany, she works in a transcalar manner, from details and installations to buildings and urban/territorial projects.
Christina is an associate researcher at Terreform, a New York based Center for Advanced Urban Studies where she has coordinated various publications regarding indigenous knowledge, alternative educational models and self sufficiency. She is also co-founder of the TyriLab (2017) initiative which started as a series of international encounters in Epirus in Northern Greece, aiming to merge formal, non-formal and informal learning models and ultimately, to create a network of important cultural heritage buildings (currently abandoned) as Civic and Cultural centers for encounters from and for the region.
Moreover, Christina works as an associate architect and external partner at UnSPACE, a New York based architecture studio, leading various projects which received international design awards. She is responsible for architectural design, interior curation and development for custom made clothing stores, supervising the most recent store of MySuit in Amsterdam, Netherlands (2017) as well as Hunter Douglas design Gallery in NYC (2018).
Through her work, she has been exploring new models of practice that could engage research and design heuristically. Her investigations towards new ways of collaboration, participation and design examine the negotiation between architecture and its territorial environment. Christina has been a teaching associate in Graduate Urban Design studio at City College of NY (2014-15). She has been invited as a lecturer at Creative Mornings: Berlin Series (2017) and as a speaker at AIARG 2018 Conference in Belfast. Christina was awarded the Fulbright fellowship (2014) and the Urban Design Award ’14 from CCNY.


Η Χριστίνα Σερίφη είναι αρχιτέκτονας, ερευνήτρια και πολεοδόμος. Έχει αποφοιτήσει με διάκριση από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα αστικού σχεδιασμού (Urban Design MSc) στο πανεπιστήμιο The City College of New York (CCNY) και κατέχει πτυχίο αρχιτέκτονα μηχανικού απο το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Από ένα μικρό χωριό της Ηπείρου στην Αθήνα και από την Νέα Υόρκη στο Κίτο του Εκουαδόρ και πρόσφατα στο Βερολίνο, η δουλειά της συγχωνεύει πολλαπλές κλίμακες: από λεπτομέρειες και σχεδιασμό κτιρίων και εσωτερικών χώρων έως έρευνα και εγκαταστάσεις στον αστικό χώρο.
Η Χριστίνα αποτελεί ενεργή ερευνήτρια στην Terreform, ένα ανεξάρτητο ερευνητικό κέντρο με έδρα την Νέα Υόρκη (Center for Advanced Urban Research), όπου έχει συντονίσει διάφορες εκδόσεις σχετικά με αυτόχθονες κοινότητες στην Λατινική Αμερική, εναλλακτικά εκπαιδευτικά μοντέλα και αστική αυτάρκεια. Είναι επίσης συνιδρύτρια του TyriLab (2017), ενός οργανισμού ο οποίος έχει ως σκοπό να συνδυάσει μοντέλα τυπικής, άτυπης και μη τυπικής μάθησης ( formal, informal and non-formal learning) και να δημιουργήσει ένα δίκτυο σημαντικών κτιρίων (που βρίσκονται εγκαταλελειμμένα) με σκοπό την ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής κληρονομίας στην Ήπειρο.
Επιπλέον, η Χριστίνα εργάζεται ως αρχιτέκτονας και εξωτερικός συνεργάτης στο UnSPACE, ένα στούντιο αρχιτεκτονικής με έδρα τη Νέα Υόρκη, ολοκληρώνοντας έργα που έχουν λάβει διεθνείς διακρίσεις. Είναι υπεύθυνη για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και μελέτη εσωτερικών χώρων, έχοντας εξ ολοκλήρου την εποπτεία του πιο πρόσφατου καταστήματος MySuit στο Άμστερνταμ (2017) καθώς και της γκαλερί Hunter Douglas στην Νέα Υόρκη (2018).
Μέσα από την εργασία της διερευνά νέα μοντέλα πρακτικής που μπορούν να εμπλέξουν την έρευνα και το σχεδιασμό ευρετικά. Επίσης μελετά διαρκώς νέους τρόπους συνεργασίας, συμμετοχής και σχεδιασμού, εξετάζοντας τη σχέση της αρχιτεκτονικής με το εγγύς περιβάλλον. ́Εχει εκτελέσει επικουρική διδασκαλία στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα αστικού σχεδιασμού στο The City College of New York. Επιπλέον έχει προσκληθεί ως ομιλήτρια για μια σειρά διαλέξεων Creative Mornings: Berlin Seres (2017) και στο συνέδριο AIARG 2018 στο Μπέλφαστ. Η Χριστίνα έχει βραβευτεί με την υποτροφία Fulbright (2014) και το Urban Design Award ‘14 από το πανεπιστήμιο CCNY.


Nicolas Tzortzis was born in May 1978 in Athens and has been living in Paris, France since 2002. His music is characterized by great vivacity, a musical and visual polyphony, the organic incorporation of extra-musical elements and the controlled presence of technology. Awarded and played throughout the world, Nicolas Tzortzis has been following an autonomous path for years, constantly experimenting, questioning mainstream ideas and practices, while avoiding belonging to any particular “school”. He finds inspiration in his philosophical and political readings (Castoriadis, Delphy, Kondylis, Rumsfeld), pop culture (television series, rock music, documentaries), but also sports and 1920’s surrealism.
He studied instrumental and electronic composition with Philippe Leroux at the CRD de Blanc Mesnil and at the University of Montreal (PhD, April 2013), musical theatre composition with Georges Aperghis at the Hochschule der Kunste in Bern, Switzerland and Computer Aided Composition at the University of Paris 8 under the direction of Horacio Vaggione and José Manuel Lopez-Lopez. In 2009-2010 he attended the CURSUS 1 of composition and computer music at the IRCAM and was later selected for the CURSUS 2 for the years 2010-2012, where he presented “Incompatible(s) V” for silent piano and live electronics, premiered by Pavlos Antoniadis.
He has taken part in master classes with Karlheinz Stockhausen, Brian Ferneyhough, Beat Furrer and François Paris, as well as computer music seminars at the IRCAM. In 2010, he was selected for the 6th New Composers Forum of the Ensemble Aleph.
His music has been performed in France, Greece, Bulgaria, Slovenia, Italy, Germany, Austria, Switzerland, Great Britain, Spain, the Netherlands, the USA, Canada, Argentina, Peru, Japan, South Korea and Australia, and has been selected and awarded in competitions worldwide (USA, Japan, South Korea, Germany, France, Austria, Greece, Italy, Great Britain, Argentina).
He has worked with ensembles such as Divertimento Ensemble, Proxima Centauri, Linea, Arditti Quartet, Tokyo Simfonietta, Arsenale, ECCE, Earplay, ACME, NOISE, Nouvel Ensemble Modern, Binoculaire, Nouvel Ensemble Contemporain, Juventas New Music Ensemble, Kairos Quartet, Mantegna Quartet, EnAccord Strijkkwartet, Aleph, Klang, Cairn, Ergon, Dissonart, Trio IAMA, Texture and Vertixe Sonora and soloists Aleksander Gabrys, Quentin Darricau, Lisa Cella, Krista Martynes, Lorna Windsor, Julian Boutin and Spyros Thomas.
Selected by Peter Eötvös, he was composer-in-residence at the Herrenhaus Edenkoben for the second semester of 2013, he was resident at the Villa Ruffieux in Sierre, Switzerland, from February to April 2014. In 2015, he was a Fulbright visiting scholar at the CNMAT in UC Berkeley, working on a new piece for the Ensemble Earplay, and had a two-month residency at the Akademia Schloss Solitude in Stuttgart.
His recent works include a multimedia work for the ensemble Artéfacts commissioned by the Onassis Foundation, a sound and video installation with German artist Sascha Hahn and a piano concerto for the Thessaloniki State Symphony Orchestra. Future projects include a violin chamber concerto for Alexandra Greffin-Klein with the French Ensemble Court-Circuit, and a portrait CD with Das Neue Ensemble from Germany.


Ο Νικόλας Τζώρτζης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978 και απο το 2002 ζει στο Παρίσι. Σπούδασε σύνθεση με τον Philippe Leroux στο ωδείο του Blanc-Mesnil και στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, όπου πήρε το διδακτορικό του, σύνθεση μουσικού θέατρου με τον Γιώργο Απέργη στην Σχολή Καλών Τεχνών της Βέρνης, και σύνθεση βοηθούμενη από υπολογιστή στο Paris 8 με τους José Manuel Lopez-Lopez και Horacio Vaggione.
Το 2009 επιλέχτηκε για το IRCAM CURSUS 1 και εν συνεχεία για το CURSUS 2, παρουσιάζοντας το έργο « Incompatible(s) V » για silent πιάνο κι ηλεκτρονικά, στα πλαίσια του φεστιβαλ Manifeste 2012 στο Παρίσι, με σολίστ τον Παύλο Αντωνιάδη. Έχει υπάρξει Artist-in-residence στο Herrenhaus Edenkoben το δεύτερο εξάμηνο του 2013, υπότροφος στη Villa Ruffieux της Ελβετίας το 2014, visiting scholar στο Πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνια χάρη σε υποτροφία Fulbright το πρώτο εξάμηνο 2015, και εν συνεχεία φιλοξενούμενος καλλιτέχνης στην Ακαδημία Schloss Solitude της Στουτγκάρδης.
Έργα του έχουν παιχτεί σε Ασία, Αυστραλία, Ευρώπη, Βόρεια και Νότια Αμερική από σύνολα όπως οι Arditti Quartet, Divertimento Ensemble, Proxima Centauri, Earplay, das Neue Ensemble, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, ACME, Alternance, NEC, Binoculaire, Tokyo Sinfonietta, Artéfacts, DissonART, Ergon Ensemble, Arsenale, ECCE, Juventas, Aleph, ÖENM, Wild Rumpus, BNMI, κ.α., καθώς και σολίστ όπως οι Krista Martynes, Lisa Cella, Mark Knopp, Elena Andreyev, Σπύρος Θωμάς κ.α. Έχει διακριθεί σε 35 διεθνείς διαγωνισμούς σύνθεσης, αποσπώντας συνολικά 23 βραβεία παγκοσμίως (ΗΠΑ, Νότια Κορέα, Ιαπωνία, Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Ελλάδα, Ιταλία, Αργεντινή).
Τον Δεκέμβριο του 2012 του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Σύνθεσης που διοργάνωσε η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Στα πλαίσια του βραβείου, η ΚΟΘ του ανέθεσε να γράψει ένα νέο έργο για πιάνο και ορχήστρα, το οποίο θα παρουσιαστεί στις 8 Δεκεμβρίου 2017, με σολίστ τον Παύλο Αντωνιάδη. Το έργο, με τίτλο « Contre tous, hommage à Nikos Galis », θα αποτελεί έναν φόρο τιμής στον μεγαλύτερο Έλληνα καλαθοσφαιριστή που συνέδεσε τόσο στενά την ζωή και την καριέρα του με την πόλη της Θεσσαλονίκης. Στα άμεσα μελλοντικά του σχέδια για το 2018 είναι η κυκλοφορία του πρώτου μονογραφικού του CD με έργα μουσικής δωματίου, από το Γερμανικό σύνολο Das Neue Ensemble, στην Αγγλική εταιρεία toccata records, και ένα νέο έργο για σόλο βιολί και έξι όργανα, για την Alexandra Greffin-Klein και το Γαλλικό σύνολο Court-Circuit.



Scholarships for US and Greek Citizens
Educational Advising / Study in the USA

Questions? Review our website for answers
If you need further assistance contact us


This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. Accessing our website, you agree that we can use these types of cookies.